Van de ene op de andere dag: geen hoofdpijn
Dag in dag uit hoofdpijn, nacht in nacht uit. Niet meer kunnen slapen, niet meer kunnen zitten, liggen of lopen van de pijn en een arts die zegt: “Je moet er maar mee leren leven.”
Hiermee kwam ik op eenentwintigjarige leeftijd in Oudehorne voor een gesprek met Lhyza en Gods Engel Roravyanus. Hoe ik daar terechtgekomen ben en waarom, vertel ik u graag in onderstaand verhaal.
Toen ik tien jaar was kreeg ik regelmatig last van hoofdpijn, zo’n vier dagen in de week werd vrij normaal. Mijn moeder ging met mij naar de dokter en het leek erop dat ik, aldus de arts, last had van spanningen. We waren net verhuisd en school was nieuw en de omgeving was nieuw, dus dat zou natuurlijk kunnen. Zijn advies was om het nog even aan te kijken. Toen de hoofdpijn aanhield zijn we weer naar de dokter geweest en werd mij Mensendieck aangeraden, omdat de arts dacht dat het mogelijk met mijn houding te maken had. Later, toen dat geen resultaat opleverde en mijn hoofdpijn inmiddels dagelijks was en ook ’s avonds en ’s nachts, werd ik doorgestuurd naar een neuroloog. Onderzoeken werden gedaan en verschillende soorten medicatie heb ik geprobeerd.
Inmiddels was ik bijna 15 jaar en toen zijn we het alternatieve circuit in gegaan, omdat de neuroloog mij niet verder kon helpen en hij mij te jong vond voor zware medicatie. Ik ben onder andere bij een voetzoolreflextherapeut geweest, een homeopaat, een iriscopist, acupuncturist, chiropractor, noem het maar op, en al deze mensen hadden een mogelijke oorzaak voor mijn hoofdpijn en met diëten en of behandelingen zou ik van mijn hoofdpijn afgeholpen kunnen worden. Niets echter hielp. Mijn huisarts had gezegd: je moet er maar mee leren leven. Echter hoe doe je dat?! Ik was inmiddels 18 jaar en ik wist niet beter dan dat je maar een keer leeft. Dus als je dan doodgaat en alles stopt daarna, wat heeft het dan voor zin om ermee te leren leven? Stel je voor dat ik tachtig moet worden bijvoorbeeld; dat zag ik niet zitten. Ik wilde niet per se dood, maar ik wilde zo niet leven.
Op mijn twintigste was de hoofpijn zo onhoudbaar dat de neuroloog mij opgenomen heeft in het ziekenhuis, om opnieuw onderzoek te doen naar de oorzaak van deze verschrikkelijke pijn. Scans, rug punctie, van alles werd onderzocht; er kwam niets uit. Geestelijk was ik er niet meer goed aan toe, ik zag het leven op deze manier niet meer zitten, het leek de artsen dan ook het beste dat ik opgenomen werd op een psychiatrische afdeling in het ziekenhuis. Daarna ging het snel bergafwaarts met mij, uiteindelijk ben ik een jaar opgenomen geweest in een psychiatrische instelling, ik kreeg enorm veel medicatie en liep rond als een ‘zombie’ en had nog steeds iedere dag, iedere nacht hoofdpijn. Ik kon niet zitten, kon niet liggen, sliep bijna niet en liep af en toe letterlijk met mijn hoofd tegen de muur te slaan uit wanhoop en van ellende.
Na mijn ontslag uit de instelling hoorde ik van een verpleegkundige van de afdeling waar ik gezeten had, en zijn vrouw, dat hij iemand kende die mij mogelijk zou kunnen helpen: een mevrouw in Friesland waar Engelen doorheen spreken. Ik stond open voor alles. Ik heb een afspraak gemaakt en kon direct in de volgende week al komen voor een gesprek.
Dat was een bijzondere ervaring! Ik werd ontvangen door de assistente en mocht plaatsnemen in de hal. Een vrouw, met een rustige tred en een heel warm, liefdevol gevoel kwam naar mij toe lopen en stelde zich voor als Lhyza. Zij nam mij mee naar de gesprekskamer en we maakten nader kennis. In dat gesprek kwam Gods Engel Roravyanus door en hij gaf aan dat hij het gesprek nu overnam. Hij vertelde wie hij was en hoe het werkte dat hij door Lhyza heen sprak en gebruik maakte van haar stembanden. Het bijzondere was dat ik duidelijk verschil kon horen, want de stem klonk anders en het was duidelijk een mannenstem terwijl daarvoor het Lhyza was, met een vrouwenstem. Ook de gelaatstrekken veranderden. Roravyanus vertelde heel veel aan mij en ook over mij, wat interessant was, want ik had hem nog nooit eerder gesproken en toch wist hij van alles van mij, wat ook klopte.
Hij vertelde dat mijn hoofdpijn hormonaal was en dat de Engelen mij wel konden genezen als ik dat wilde. Roravyanus legde uit dat mijn hormoonhuishouding niet op orde was en dat de Engelen de hormonen dusdanig kunnen bewerken dat ze het hormoonstelsel weer op orde konden brengen. Hij legde daarbij uit dat dat een proces van drie tot vijf jaar zou zijn. Ik wilde natuurlijk graag dat de Engelen mij hierbij zouden helpen. Toen ik de deur uitliep heb ik mijn armen in de lucht gegooid en hardop gezegd: ‘Een nieuw leven gaat beginnen!’, zo voelde dat namelijk voor mij, ook al wist ik helemaal niet hoe of wat.
Ik woonde in die tijd met mijn zus op een flatje in Purmerend. Ongeveer drie weken na het gesprek werd ik ’s morgens wakker en constateerde dat ik geen hoofdpijn had. Dat was op zich vreemd en ik dacht: dat kan niet waar zijn… Echter het was wel waar. Mijn hoofdpijn was weg, ik schudde nog wat met mijn hoofd in de veronderstelling dat het er dan wel weer zou zijn, maar dat was niet het geval. Ik liep naar mijn zus haar kamer en zei tegen haar: ‘Erica, ik heb geen hoofdpijn meer!’ Verrast en verbaasd kwam zij haar kamer uit en samen stonden wij elkaar aan te kijken … is het werkelijk waar?!
Ja, het was werkelijk waar, mijn hoofdpijn was weg, de kleuren waren anders om mij heen, alles was mooier van kleur en lichter, ik voelde mij zo licht als een veertje, het was die dag alsof ik op wolken liep en dat is de hele week zo gebleven. En iedere volgende dag in die eerste week werd ik ’s morgens wakker zonder hoofdpijn. Ik liep ook rechterop, omdat ik niet meer gebukt ging onder de hoofdpijn. En zo bleef het. Ik heb later nog wel gevraagd aan Roravyanus hoe het nu kon dat het proces van het herstellen van mijn hormoonhuishouding drie tot vijf jaar zou duren en dat ik na drie weken geen hoofdpijn meer had. Hij legde uit dat de Engelen de pijn alvast bij mij weg mochten halen. Dat is toch heel bijzonder!
Ik ben gaan studeren en heb met hulp en begeleiding van Gods Engelen mijzelf op mogen bouwen. Ik ben inmiddels docent en verpleegkundige en ik ben werkzaam in het onderwijs, nu al ruim vijfentwintig jaar. Ik heb nooit meer die hoofdpijn gehad. Ik heb heel veel kennis gekregen van de Engelen, waardoor ik onder andere weet dat alles in het leven zin heeft, dat er evolutie is, dat er altijd hoop is en dat God bestaat. Ik ondersteun het werk van Lhyza en de Engelen, omdat het waar is wat er gezegd wordt en natuurlijk… ik kan en wil niet anders: ik heb mijn leven aan hen te danken!
Agar
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.