Ik ben opgegroeid als jongste van drie broers in een niet kerkelijk gezin. Niet kerkelijk, maar het geloof kwam bij ons thuis wel eens ter sprake en dat was het dan ook. Maar toen ik nog best jong was – ik zal een jaar of zes geweest zijn – maakte ik een keer samen met mijn vader een wandeling in een bos langs een aantal kapelletjes. We waren op vakantie in Zwitserland en elke kapel toonde een uitgesneden houten tafereel uit het leven van Jezus de Christus. Bij elke volgende kapel vertelde mijn vader rustig waar we naar keken. De wandeltocht en het verhaal over het leven van de Christus heeft een diepe indruk op mij achtergelaten en ik weet nog dat ik dacht ‘mooi, dan weet ik nu hoe het zit en dan ben ik vanaf nu ook gelovig’.
Thuis woonde ik in een buurt aan de rand van de ‘Bible belt’ en zat op een openbare school. Naast onze school was ook een Christelijke school en er was altijd ‘gedoe’ tussen de oudere jongens van onze school en die van de andere school. Wij stonden daar dan bij en ons werd goed duidelijk gemaakt dat wij niet gelovig waren en dat het beslist niet goed zou komen met ons. Ik vond dat altijd nogal stom en onrechtvaardig want hoe konden zij dat nou weten, of ik wel of niet gelovig was? Ik was wél gelovig immers, alleen ging ik niet naar hun kerk. En hoezo zou het niet goed komen met ons?
Toen ik wat ouder werd – en ik kwam thuis van school – lag mijn moeder vaak op bed, of op de bank, omdat ze zo’n rugpijn had. Ze deed erg haar best voor ons, dat zag ik wel, maar ondanks de operaties die ze aan haar rug had gehad, ging het ook vaak gewoon niet. In diezelfde periode vertelden mijn ouders dat een goede vriend van mijn vader, die ik ook wel goed kende, ernstig ziek was en door zijn spierdystrofie in een rolstoel dreigde te komen. Deze vriend echter was weer helemaal genezen en dat zou gekomen zijn omdat hij door Engelen was geholpen. Deze Engelen werkten door een mevrouw die in Friesland woonde. Hij vertelde daar erg enthousiast over en mijn ouders hebben daarop contact gezocht met deze mevrouw en een afspraak gemaakt. Toen zij weer thuis kwamen van het gesprek, waren ze heel vol van alles wat ze gehoord hadden en vertelden alles vol gevoel en ontroering aan mijn broers en aan mij. Ze vertelden dat deze mevrouw Lhyza heet, dat ze heel erg aardig is en dat er een Engel door haar heen spreekt. Ze vonden dit erg duidelijk zichtbaar en heel bijzonder en ze zeiden dat de Engel hen had verteld over het geloof, over leven na leven, over het hiernamaals en nog veel meer. Zo vertelden ze ook veel dingen over ons gezin, die een mens zelf onmogelijk kon weten. Hoe kan dat immers? Dit moest wel een Engel zijn. Ze vertelden ook dat mijn moeder door de Engelen geholpen kon worden aan haar rug en dat ze ons drieën ook graag wilden helpen als dat nodig was. Alles viel bij mij helemaal op zijn plek; het religieuze gevoel dat ik altijd heb overgehouden aan de wandeltocht langs de kapellen, de strijd tussen de jongens van alle verschillende kerken in mijn buurt, het onrecht dat ik altijd voelde en ook het onbegrip dat ik had voor de onredelijkheid ervan. Ik voelde dat dit wél klopte wat ik hoorde, ik wist het meteen en geloofde en vertrouwde vanaf toen de Engelen met heel mijn hart.
Mijn moeder zag ik snel opknappen na hun eerste bezoek en het ging steeds beter met haar rug wat ik heel bijzonder vond, omdat ik haar zo kende met haar rugpijn. Ook mijn broers en ik kregen in die periode heel veel hulp. Wij waren best heel vaak ziek; er was eigenlijk altijd wel wat en ik weet nog heel goed hoe verwonderd ik was als mijn moeder belde met de Engelen – zoals wij dat dan noemden – als ik weer eens ziek was (ik had astmatische bronchitis) en ik zo snel opknapte. Dit heb ik ook bij mijn broers gezien; we hebben dit als gezin werkelijk tientallen malen beleefd. Na een aantal jaren hadden de Engelen zoveel kunnen doen met mijn lichaam dat ik sindsdien tot de dag van vandaag (bijna) nooit meer ziek ben geweest. De keren dat ik me later – toen ik eenmaal werkte – ziek heb moeten melden zijn op één hand te tellen, terwijl ik als kind en puber vaak thuis moest blijven. Ook hebben de Engelen mij geholpen met het versterken van mijn spieren en het verzwaren van mijn skeletopbouw, die veel te zwak was. Ook ik had veel last van mijn rug en mijn nek. Ik hoefde daar niets voor te doen behalve goed eten. Nou dat wilde ik wel. Ik was altijd een erg magere tiener en zeker niet sterk, en de veranderingen aan mijn lichaam die daarna zichtbaar waren vond ik geweldig. Ik had ik het niet meer benauwd en ik stond letterlijk veel steviger in mijn schoenen en ging niet zomaar meer aan de kant voor anderen. Ik was daar ontzettend blij mee.
Later in mijn pubertijd had ik – net als mijn broer – erg last van jeugdacne. De Engelen wilden mij ook hiermee graag helpen. Ik hoefde daar niets voor te doen, behalve goed eten en een paar keer per week een paar specifieke producten zoals zuurkool eten. De Engelen konden de stoffen uit deze voeding gebruiken om mijn bloed en mijn huid te zuiveren. Ik vind zuurkool erg lekker dus dat vond ik prima natuurlijk. ’s Avonds als ik in bed lag voelde ik mijn huid licht tintelen alsof er kleine prikjes werden gedaan zonder dat het zeer deed en dan wist ik dat de Engelen met me bezig waren. In de maanden daarna zag je stap voor stap dat mijn gezicht ‘schoon’ werd, eerst mijn voorhoofd, daarna mijn jukbeenderen en mijn wangen. Op de ‘lijn’ zelf werd het even wat heviger en daarna was er weer een stukje van mijn gezicht vrij van acne. Uiteindelijk een paar maanden later waren mijn hele gezicht en hals vrij van puistjes en kon ik helemaal vrij en schoon de wereld in. Kort daarna zou ik gaan studeren dus ik kon als student een heel nieuwe start maken, met een veel sterker en stevig lichaam én een gezond fris gezicht. Dat is heel belangrijk voor een jongen van die leeftijd, dat is toch voor te stellen. Ik ben de Engelen hier heel erg dankbaar voor, het gevoel dat je met een sterk en gezond lichaam, met veel meer energie en een fris gezond uiterlijk kan starten met de volgende levensfase als student. Ik heb de hulp en genezingen van de Engelen altijd als heel erg mooi, bijzonder en heel vriendschappelijk ervaren. Niets zweverig of raars aan, heel praktisch en dichtbij en vol vertrouwen en liefde.
Naast alle lichamelijke genezingen kreeg ik in diezelfde periode ook steeds meer belangstelling voor het geloof: ik wilde heel graag weten ‘hoe het allemaal zat’. Gedreven door het onrecht wat ik altijd had gevoeld door het gedoe met de zogenaamde kerkelijke jongens in onze buurt en mijn eigen religieuze gevoel ben ik veel gaan lezen over de uitleg van de Engelen. Vier keer per jaar kregen wij thuis het Kontaktblad, waarin artikelen stonden met allerlei uitleg van de Engelen over het geloof, het leven, de evolutie, over de aarde als leerschool, over allerlei onderwerpen. Al deze dingen ‘dronk’ ik als het ware op. Ik vond het zo ontzettend interessant allemaal en zo geweldig ‘logisch’, en zo rechtvaardig. Eindelijk die uitleg hoe het werkelijk zit. Er is geen eeuwige hel waar een mens nooit meer uitkomt, dat bestaat helemaal niet. Het is wél heel erg eerlijk allemaal. Mensen krijgen in vele levens de kans steeds weer een stap verder te komen, verder te leren. In al die levens is er hulp en begeleiding van God en dat geldt voor alle mensen, niemand uitgezonderd. Er worden geen mensen voorgetrokken en mensen komen er ook niet mee weg als ze iets op aarde uithalen, uiteindelijk wordt alles weer rechtgezet – vroeg of laat. Alle dingen die in de wereld gebeuren hebben een doel, alles is bekend en wordt begeleid. Niets gebeurt ‘zomaar’. Er zijn ontzettend veel Engelen die de mensen op aarde helpen en stimuleren, in de wetenschap, in de gezondheidszorg, de kunsten, de muziek, het onderwijs, in de maatschappij….noem maar op. De Schepping is zo ontzettend groot en indrukwekkend en de Engelen mogen nu hier op aarde al deze kennis aan ons doorgeven door Lhyza. Wat een wonder. De eerlijkheid, de openheid, de logica en de hoop die dit allemaal bracht – de goedheid ervan – vond ik ontzettend raken.
Ik heb in mijn studententijd meerdere kerken bezocht en diensten bezocht, uit nieuwsgierigheid, uit een soort plichtsbesef en om in contact te komen met andere gelovige jongeren. En ik heb overal aardige mensen ontmoet die net als ik bezig waren met het geloof maar iedereen raakte verstrikt in dezelfde levensvragen over de grote verschillen tussen arm en rijk, ziektes en gezondheid, de vele oorlogen en het oneerlijke gedrag van de mensen. En dan…al die mensen dan? Hoe moet het daarmee? Voor eeuwig verloren in een hel? Of lossen we na ons dood op in het ‘niets’, zoals sommige anderen beweerden? Geen bestaan na dit leven? Wat een schrikbeeld. De mensen in ons land, wij, zijn zoekend, en we zijn er aan toe meer te weten. We zijn er aan toe om te mogen begrijpen hoe het werkelijk bedoeld is en hoe we beter zouden kunnen gaan leven, gelukkiger kunnen worden. Onze maatschappij te laten groeien en bloeien. Samen op en samen sterk! Door de uitleg van de Engelen viel alles op zijn plek. De aarde is een leerschool en stap voor stap groeien we en worden we sterker, bewuster, liefdevoller. De uitleg van de Christus en alles wat Hij in Zijn leven heeft gebracht is de basis van alles. Uit de Bron van Christus immers! We kunnen het zo in de Bijbel nalezen. Engelen hebben ook ooit als mensen op de aarde geleefd en zijn – na hun overlijden van hun laatste leven op aarde – in de Hemelen zover in liefde en kracht ontwikkeld dat ze zich Engel mogen noemen. Een Eretitel. En deze Engelen willen ons, mensen hier op aarde, nu helpen door vanuit de Hemelen alle informatie die maar kan aan ons door te geven. Alle antwoorden op onze levensvragen liggen voorhanden. Wij hoeven alleen maar te luisteren en in te stappen, alleen maar ons hart open te zetten voor de logica van alles en de liefde binnen te laten komen.
Deze informatie is voor iedereen en daarom doen we – de mensen die het werk van Lhyza en de Engelen ondersteunen – ook ons best om dit zo vaak maar mogelijk uit te dragen aan iedereen die het maar horen wil. Gesloten? Integendeel! Open voor iedereen…en bewijzen te over. Ik voel dat dit waar is. Ik voelde vanaf de wandeltocht in Zwitserland dat God bestaat, dat de Christus bestaat, dat dát echt waar is en vervolgens heb ik in de jaren daarna van de Engelen geleerd hoe het leven werkelijk is bedoeld, hoe eerlijk en rechtvaardig de evolutie is, hoe we stap voor stap verder kunnen groeien, hoeveel God van ons houdt, hoe oneindig groot het belang van het Leven van de Christus op aarde is geweest en hoe Hij nog steeds – tot de dag van vandaag – op de mensen past. Mensen, onderzoek toch wat er uitgelegd wordt, onderzoek toch, dan zal je zien en voelen dat het klopt! Er is zoveel meer dan wij weten en kunnen zien als mens hier op aarde.
De Engelen stimuleren ons mensen om sterker te worden, bewuster te gaan leven, ons te ontwikkelen door te gaan studeren, ons te ontplooien en te leren voor onszelf op te komen, door ons te helpen om goede banen te krijgen, door vooruit te komen en vol in het leven, vol in de maatschappij te staan. Zelfbewust en vriendelijk, sterk en stimulerend, als broers en zussen met een hart vol hoop en toekomst. Zo heb ik het vanaf het begin beleefd sinds ik met de Engelen door Lhyza in contact ben gekomen. Ik ben hen tot het diepst van mijn ziel en voor altijd dankbaar en wil met heel mijn hart dit aan iedereen uitdragen.
Wilbur
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.