Van huis uit ben ik katholiek grootgebracht. Ik was bang voor de straffende God die alles zag, maar wanneer ik zelf bad naar God of Jezus, voelde ik me blij en gelukkig. Ook was ik erg bang voor de dood, voor het eeuwig branden in de hel en dan was er ook nog een vagevuur. Wie kon me zeggen dat ik goed genoeg was voor de Hemel? Het samen zingen in de kerk vond ik fijn. Wat ik niet wilde begrijpen was dat wanneer een baby’tje niet katholiek gedoopt was hij begraven moest worden in niet gewijde grond. Dit kind kwam dan ook niet in de Hemel. Ook mocht ik niet spelen met de niet katholieke kinderen bij ons in de straat en hadden wij het ‘ware’ geloof. En de anderen dan? Ook zij vonden dat ze het ware geloof hadden. Wie spreekt hier nu de waarheid? Dat was dan ook de reden dat toen ik een jaar of 12/13 was, ik buiten mijn ouders om op zondag naar een hervormde of een gereformeerde dienst ging. De eenvoud in die kerken sprak me aan, dichter bij en ook zij baden en zongen tot God. Er kwamen eigenlijk alleen maar vragen bij. Waarom al die grote verschillen tussen de mensen, waarom rijk en arm en heeft de een daardoor meer kansen dan de ander. Waarom gaat de ene mens jong dood en wordt de ander heel oud? Ik ben altijd blijven zoeken naar een geloof in een rechtvaardige God die er is voor alle mensen. God kon er toch niet zijn voor een select groepje als we allemaal een kind van God zijn?
Toen ik, nu bijna 40 jaar geleden, van een moeder van een vriendinnetje van mijn dochter hoorde dat zij naar een instrument van de Engelen van God ging, die woonde in de Rijp, door wie mensen genezen werden, wilde ik daar graag naar toe. Ik woonde in die tijd ook in Noord-Holland en ik had inmiddels veel boeken gelezen over leven na leven, de kringloop der ziel en het leven na de dood. Ik geloofde zeker in Engelen als helpers van God en stel dat het waar is wat daar bij die mevrouw in de Rijp gebeurt.
Voor mij was Sonja, zoals zij toen heette, een Engel die naar beneden kwam en me mee naar boven nam. Ik voelde me erg op mijn gemak en mij werd verteld dat niet zij zou spreken maar dat dat Gods Engel Roravyanus zou zijn. Ik voelde me diep in mijn ziel geraakt door alles wat er werd gezegd en een intens geluksgevoel maakte zich van mij meester. Eindelijk vond ik de rust waar ik zo in al die jaren naar gezocht had. Dit was de waarheid waar ik naar gezocht had. De zin dat alle mensen, niemand uitgezonderd, uiteindelijk terug zouden keren tot God, bevestigde dat hier werd gesproken over een God van Liefde. Dit moet iedereen horen, dat er werkelijk een Engel uit God rechtstreeks kan spreken tot de mensen! Ik dacht echt dat mijn vrienden en familie net zo blij zouden zijn met deze informatie en ook mee zouden gaan! Dat bleek niet zo te zijn. Maar niemand kon deze ervaring van mij afnemen.
Ik mocht de lezingavonden volgen. Roravyanus maakte, en maakt zich nog altijd, bekend wanneer hij begint te spreken. “Hier, Roravyanus, Gods Engel die door Lhyza spreekt.” Lhyza is de naam die zij heeft gekregen van God, hetgeen betekent Hemelse Roos!
Opvallend was dat op deze avonden onafgebroken met zoveel kracht tot de mensen werd gesproken en wel over alle onderwerpen die je je maar kunt bedenken. Een aards mens kan deze informatie nooit allemaal weten. Je kon alle vragen stellen en alles werd uitgelegd. Het opvallende was dat iedereen die in de zaal zat dacht dat er voor hem/haar persoonlijk gesproken werd.
Alles wat we op aarde meemaken: pijn, zorgen, verdriet, gemis, maar ook hoop, leiden er toe dat we een mens worden met begrip, met mededogen voor elkaar, tot zorg dragen voor de ander, waardoor je kunt vragen: “wat heb jij nodig, wat kan ik voor jou doen?” Maar ook om sterker en een weerbaarder mens te worden.
De Christus is ons grote voorbeeld. Door Zijn Leven kunnen we allemaal doorgroeien naar het Licht. Hij kent de weg naar het Licht en Hij wil graag dat iedereen naar Zijn Boodschap luistert. Samen leven, samen werken aan een maatschappij die voor iedereen leefbaar is. Zo dragen we met onze eigen kwaliteit een steentje bij!
Mijn geloof is een zeker weten geworden, geeft me de kracht om door te gaan, ziektes te trotseren en het leven te aanvaarden zoals het zich voordoet. De angst voor de dood is voorgoed verdwenen. Mede door de ervaring die ik eens mocht meemaken.
Toen ik ‘s nachts wakker werd voelde ik helemaal niets, mijn lichaam niet, mijn slaapkamer niet. Mijn denken was heel helder. Het voelde rustig en vredig om mij heen. Op dat moment wist ik dat ik dood zou gaan. Ik dacht dat dat helemaal nog niet kon omdat mijn dochter toen nog jong was, maar meteen daarop dacht ik: ‘dat kan wel’. Roravyanus heeft ons uitgelegd dat wanneer van te voren bekend is dat een moeder jong sterft, dat daar dan een kind uit geboren wordt die dat aan kan. “Dan is dat goed”. Ook heeft hij ons verteld dat tijdens het sterven jouw ziel het beste door je schouders je lijf kan verlaten. Ook dat gebeurde. En daar ging ik.
Het was maar voor even, alleen om deze ervaring te mogen beleven. En daarna voelde ik mijn lichaam weer en lag ik weer in bed. Het was toen tien over twee. De enorme helderheid van denken en de snelheid waarmee alles gaat, maar bovenal de enorme rust die ik in mijzelf beleefde, vond ik geruststellend. Ik heb navraag gedaan over deze ervaring en Gods Engel Yoravyanus bevestigde dat ik deze ervaring mocht beleven om niet meer bang te zijn voor de dood.
De liefde en stimulans die we dagelijks meemaken, de zorg voor ieder mens telkens weer. Mensen stel toch je hart open en voel. Ik weet zeker dat Gods Engelen die door Lhyza spreken er zijn voor iedereen die het maar horen wil. Dit geluk is er voor iedereen.
Lana
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.