Graag wil ik getuigen van mijn geloof, de hoop en stimulans die ik heb gekregen, de hoop en stimulans die ik ook wil doorgeven.
Via mijn ouders heb ik al jong kennis gemaakt met de Engelen, met Lhyza en met de stichting ‘Uit de Bron van Christus’ en met alle mensen die zich aan hadden gesloten bij de Opdracht om uit te dragen wat de Engelen vertellen en uitleggen.
Mijn moeder was al jaren ernstig ziek en de dokters wisten geen oorzaak en raad met haar leverproblemen. Ik weet nog goed dat op een dag mijn vader mijn zus en mij apart nam om te vertellen dat de dokters hadden verteld dat mijn moeder mogelijk niet beter zou worden. Daar moesten we rekening mee houden.
Via onze buren kwamen mijn ouders enige tijd later in contact met Lhyza en de Engelen.
De Engelen legden door Lhyza uit wat voor probleem er speelde met de gezondheid van mijn moeder en met hulp van de Engelen is mijn moeder, in de jaren die volgden genezen. De Opdracht waar zij later van leerden, sprak mijn vader en moeder zo aan, dat zij zich aansloten bij de Stichting.
Als kind kwam ik op vieringen, met Kerst en Pinksteren, waarbij leuke dingen voor ons als kinderen werden georganiseerd, je met elkaar leuke spellen deed, film keek en verwend werd. Door het jaar heen ging ik ook regelmatig mee naar het terrein van de Stichting en dan speelden we met kinderen vrij en blij, bedachten grootse spelen. Er kon veel en dat was een fijn gevoel. Er waren best veel kinderen en samen hadden we het heel aardig. Het waren dagen waar ik naar uitkeek.
Soms zag ik als kind, bij een viering, Lhyza en voor mij was zij de mooiste vrouw die ik ooit had gezien, ze gaf aandacht en liefde.
Toen ik ouder werd, werd er voor ons kinderen, jeugdigen veel geïnvesteerd in mooie dingen, een basketbalveld, watersport, spelen, het terrein van de Stichting was altijd open voor wat we maar wilden. En ook daarbuiten ondernamen we van alles.
Wat een plezier hebben we gehad, wat een goede vrienden waren en werden we. We voerden gesprekken over grote en kleine onderwerpen en tussendoor werden er kussengevechten gehouden. We bleven zomaar logeren met 20 man en aten elk weekend mee met Lhyza en haar gezin. Op vakantie waren we sportief en ondernemend, onze dagen waren gevuld met leuke dingen, mooie dingen, grappen onderling, wat een goede tijd was dat.
Toen ik 18 was geworden volgde ik voor het eerst bij de Stichting een lezing van Roravyanus door Lhyza. De lezingen boden een levensleidraad, begrip over evolutie, leven na leven, ze boden een houvast voor mij. Als jong mens was ik zoekende naar het goede, maar deed soms niet al te beste dingen, om aansluiting te vinden op school, bij vrienden. Ik wist mij geen raad met gevoelens van onmacht en frustratie die ik soms had. Op deze leeftijd heb ik ook in zelfstandigheid besloten mij aan te sluiten bij de Stichting en de Opdracht en waar dat voor staat.
Ik was echter nog jong en ging met een club vrienden in Nijmegen studeren. Ondanks dat we samen veel plezier hadden, elkaar veel opzochten, kon ik mij lastig concentreren op mijn studie. Altijd al had ik weinig gedaan voor mijn school en de Havo heb ik daardoor met zessen en zevens gehaald. Concentreren en geloven in mijzelf was altijd al een probleem, en dat ervoer ik des te meer tijdens mijn studie. Het gevoel “het niet te kunnen”, plaagde mij voortdurend.
Uiteindelijk heb ik, toen mijn achterstand onoverkomelijk leek, advies gevraagd aan de Engel Roravyanus. In de weken en maanden die volgden heb ik, door de uitleg van de Engelen over hetgeen mij belemmerde, en dagelijkse steun en stimulering, in 3,5 maand mijn achterstand weggewerkt, een vol jaar aan studiepunten gehaald en mijn diploma gehaald. Dat staat voor een heel studiejaar. In de jaren die volgden ben ik steeds gestimuleerd los te komen van het gevoel van “niet kunnen”, en te geloven in mijn mogelijkheden.
Sinds jong mens heb ik niets dan stimulans en liefde gevoeld. “Het beste uit jezelf halen” vind ik een mooie uitspraak die ik zelf regelmatig uitspreek op onze open avonden. Want zo beleef ik het .
Voor mij staat de Opdracht voor een beter leven, een stimulans voor het ontwikkelen van een betere samenleving, waarbij zorg en behoud, maar ook streven naar het goede, vooruitgang en ontwikkeling voorop staan.
Het staat vind ik, voor een ommekeer in een samenleving die is afgedwaald van God, die beïnvloed is door slechte keuzes van mensen en daardoor lijdt.
Ik werk in de zorg en het lijden van mensen, de eenzaamheid, zie ik overal. Waar is de hoop en het houvast in de samenleving vraag ik mij van regelmatig af, zoveel mensen hebben het zo moeilijk.
Wat ik wel zie is dat veel mensen zich los hebben gemaakt van kerken, het geloof waarmee ze zijn opgegroeid hebben los gelaten, de rug hebben toegekeerd. Ze kregen te weinig het gevoel dat het geloof dat de Christus heeft gebracht een weg is van ontplooiing, geestelijke groei.
Veel mensen missen een positieve leidraad en houvast.
In navolging van de Christus, die ons 2000 geleden het Licht bracht, een weg van kennis en houvast, is er nu een nieuwe impuls, middels de Opdracht. Het is een stimulans om weer op de goede route te komen, positiviteit te laten groeien, en ik voel zo de noodzaak daarvan.
Inmiddels ben ik bijna 50 jaar oud. In alle jaren die ik beleefd heb bij de Stichting, bij de Engelen, bij Roravyanus en Lhyza, heb ik niets anders dan liefde gevoeld en beleefd, stimulans voor elke ziel, afstemming op elk mens, kennis van alle zielenroerselen en altijd de stimulans vooruit te komen, voort te gaan.
Je als mens te ontwikkelen in vrijheid, keuzes, interesses te onderzoeken en je te ontwikkelen. Leren je mening te zeggen, je te uitten, begrip te hebben, inzicht te verwerven richting je omgeving.
Ik hoop dat een ieder dat mag gaan beleven in zijn of haar leven.
Astra
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.