Hoe ik met de Engelen in contact kwam en waarom ik gebleven ben.
Ik heb vanaf de tijd dat ik naar Zweden emigreerde en later weer naar NL terugkeerde, vrijwel dagelijks last gehad van hyperventilatie. Ik werd vanaf mijn 27e, toen het begon, tot mijn 49e, toen ik voor het eerst bij de Engelen in Oudehorne op bezoek ging, in toenemende mate gehandicapt door deze conditie. Het werd met de jaren erger en ik had al op meerdere manieren hulp gezocht, bv. haptonomie, Yoga, meditatie, Mensendieck, en was ten einde raad. Door een collega op het werk hoorde ik voor het eerst over Lhyza en de Engelen, die door haar spreken. Ik zag zo op tegen de rit er naar toe, dat ik nog lang wachtte voordat ik een afspraak maakte. Die collega bood aan om mee te gaan en samen gingen we naar Huize Sevenaer, waar ik een ontmoeting zou hebben met Marcus, die door de Engel Yoravyanus werd begeleid. De ontmoeting maakte grote indruk op mij. Yoravyanus liet mij weten, dat ik geholpen kon worden. Hij gaf mij een aantal voedingsadviezen, waardoor ik me lichamelijk sterker ging voelen en vertelde me dat het hele proces drie jaar in beslag zou nemen. Maar al heel gauw daarna ging het beter met mij, ik werd minder bang voor de duizelingen, waar ik voordien dagelijks last van had en kon al gauw de toekomst met vertrouwen tegemoet zien. Later heeft Roravyanus, de Engel die door Lhyza spreekt, mij verteld dat de hyperventilatie in eerste instantie werd weggenomen, waardoor ik weer vertrouwen kreeg in mijn fysieke functioneren, totdat ik het zelf kon oppakken en die vreselijke angst beter in de hand kon houden.
Een aantal maanden later bij een bezoek aan Sevenaer stelde Yoravyanus mij voor om mijn oudste dochter, die op haar 17e weer naar Zweden terug verhuisd was op te zoeken en dat samen te doen met mijn tweede dochter. Ik had nog nooit zo’n lange autoreis gemaakt (van Nederland naar Noord-Zweden, waar zij nu woonde) en dat was een enorme uitdaging, maar het zou voor alle betrokkenen een zegen zijn als ik het zou doen. Voor mijn jongere dochter, omdat zij eindelijk een buitenlandse, grote reis ging maken, mijn oudste dochter, omdat we haar in al de jaren, dat ze er al woonde, nooit bezocht hadden, omdat het hyperventileren dit onmogelijk had gemaakt en voor mij om haar weer te zien en tegelijkertijd een afronding te krijgen van de pijnlijke scheiding met haar vader vele jaren eerder.
De week voor het vertrek was ik erg gespannen en ik droomde s’ nachts van een enorme spin met harige poten (een vogelspin, maar dan veel groter). In mijn droom had ik een soort bloempot met een gat, die ik over de spin plaatste, waardoor de spin begon te slinken, want het kreeg immers geen voedsel meer, maar ook niet stierf. De spin stond voor mijn grote angst voor deze enorme onderneming en door die angst te ‘ verhongeren’ (geen voedsel te geven met angstige gedachten over wat allemaal fout kon gaan) bleef alleen een realistische angst over, die een mens behoedt voor domme dingen.
Het was een reis, die drie dagen in beslag nam, en via de bergroute, een afstand van zo’n 2500 km, eindigde op het parkeerterrein waar mijn dochter woonde. Toen ik vanuit een gevoel van ‘er is iets aan de hand ‘ mijn oude auto inspecteerde, zag ik dat de linker achterband lek was. Niet eerder, maar precies dan, toen we er veilig en wel waren.
Ik vergeet nooit meer het gevoel van Engelenhulp, dat ik tijdens die reis en mijn verblijf daar heb ervaren en altijd op moeilijke momenten weer ervaar, en me dan opnieuw sterkt. Dat is wat ik met de Engelen steeds beleef, dat er elk moment weer hulp is, niet alleen voor mij, maar voor iedereen. Dat er geen eeuwige verdoemenis is, wel dat er donkere gebieden zijn, waar je door eigen toedoen terecht komt, maar waar je weer weg kunt als er meer liefde voor God en Zijn hele Schepping in je hart woont. Daar kan ik zelf aan werken.
Ik heb daar een goede tijd samen met mijn dochters beleefd en met de vader van de oudste. Op de laatste avond, voordat we weer zouden vertrekken naar Nederland, zei hij tegen mij, dat hij respect voor me had, dat ik deze reis had ondernomen. Toen viel een grote last van mij af en kon ik echt los komen van deze ongelukkige relatie. Dit is in het kort een verslag van hoe ik bij de Engelen gekomen ben en waarom ik gebleven ben.
Bewustzijnsfasen
God, Schepper van al wat is…
Het is niet aan mij om te zeggen: ik wil.
Niet mijn wil geschiede, maar Uw wil.
God, wij allen zijn Uw Schepselen,
uit U ontstaan,
op weg terug naar U.
De evolutie en al haar overgangen,
van grof en aards tot geestelijk en verfijnd
vormen de treden op de trap terug naar U.
Elke nieuwe tree
brengt nieuw lijden met zich mee:
de pijn van het bewuster weten.
Elke volgende fase
streeft naar een dieper beleven,
naar verfijning van gevoel
en groeit in wijsheid.
Celine
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.