We waren 6 jaar getrouwd en na vele onderzoeken, waarop een operatie volgde, nog steeds kinderloos. Via kennissen van mijn ouders kregen we het adres van Lhyza, volgens hen kon zij ons helpen. Zelf hadden ze ook een familielid die hiermee geholpen was, maar wat Lhyza al dan niet deed en wat het allemaal inhield, dat werd er niet bij verteld. In december 1985 was de eerste afspraak, Lhyza deed zelf de deur open en ik vond haar gelijk aardig en gewoon. Er werd me gevraagd wat ik van mijn conditie vond. Nou ja, ik was wel wat moe en ik sliep s`nachts slecht, maar ach, het viel wel wat mee, vond ik. Ze vertelde dat mijn hart niet goed functioneerde en dat ik in deze conditie niet eens een zwangerschap kon volbrengen. In het ziekenhuis hadden ze wel geconstateerd, dat ik een sporthart had, maar verder niet en wist ik veel wat dat inhield. Voor de operatie had ik zes maanden een hormoonkuur gehad en dat had mijn hart geen goed gedaan werd mij verteld. We stonden voor de overname van ons bedrijf wat de nodige spanningen met zich meebracht en dat gaf ik de schuld van alles. Maar, zei Lhyza, het komt goed en jullie krijgen kinderen. We kwamen thuis met een gelukkig gevoel, we zouden kinderen krijgen en dat gevoel overheerste al het andere. Later ga je er dan toch over nadenken. Ik was toen 29, maar ik liep de trap in tweeën, halverwege moest ik vaak gaan zitten en daarna de andere helft lopen. Ook tijdens mijn werk moest ik tussendoor wel eens pauzeren. ’s Nachts sliep ik bijna nooit voor 3 uur, altijd lag ik te woelen en te malen. Maar je wilt het dan niet weten en zoekt naar andere oorzaken, b.v. ik heb me weer te druk gemaakt op een vergadering of teveel koffie gedronken. Bij de volgende afspraak kwam ik hier op terug en toen werd me uitgelegd, dat een sporthart eerst langzaam op gang komt en daarna niet van ophouden weet. Het kwam niet in de rust, maar eigenlijk vanaf dat eerste gesprek heb ik nooit meer een nacht wakker gelegen. Dat vonden we toch wel opmerkelijk. Er werd door Lhyza steeds over “wij” gesproken hoewel ze er alleen zat, dat vonden we wel wat vreemd, maar we vroegen er eigenlijk niet naar. Ze vroeg of we naar de lezingen wilden komen die een keer per maand gehouden werden en daar werd verteld over Engelen die door Lhyza spraken. Ik ben van huis uit katholiek, dus Engelen vond ik op zich geen vreemd verschijnsel, er wordt in de Bijbel ook regelmatig over Engelen gesproken. Dat verklaarde veel, want er werd zo`n grote hoeveelheid kennis aan de dag gelegd, dat kon een mens toch nooit allemaal weten. Op elke vraag die je stelde kreeg je antwoord, het was een onuitputtelijke bron. Mijn conditie ging vooruit, bij het traplopen stond ik al niet eens meer stil, ik kon veel meer werk verrichten en zat in een veel beter levensritme. Na 4 jaar werd ik zwanger, we konden het eerst niet geloven, want na vele teleurstellingen word je wel voorzichtiger, maar het was toch waar. We kregen een zoon, hij werd geboren via de keizersnee. De Engelen hadden al ver van te voren gezegd dat het zo zou gaan gebeuren. De eerste keer dat ik in het ziekenhuis lag voor een buikoperatie, duurde het vrij lang voor ik hersteld was. Nu ging het allemaal veel sneller, ik was niet misselijk van de narcose, de wond was snel dicht en trok ook veel minder. Ik had een gesterkt gevoel, alsof je werd opgetild en de hele kamer was constant gevuld met energieën. Als ik hieraan terug denk, voel ik nog de warmte en de liefde van de Engelen die me toen zo gesteund hebben.
Rijk voel je je dan en tevens kom je tot besef hoe je dat zelf hebt. Hoe vaak je bewust of onbewust mensen te kort doet en hoe mooi het is om te geven. Zo ervaar je dingen bij jezelf en worden we er door de Engelen via Lhyza op gewezen hoe we functioneren. Door de vele lezingen die we in de loop der tijd hebben gevolgd, krijg ik inzicht in mezelf. Dan kom je tot besef, dat het leven dient om te groeien en te ontwikkelen en er dan als beter mens uit te komen. Dat is de motor die je aanzet tot verbeteringen bij jezelf. Soms wordt je gewezen op dingen die je doet, maar omdat je je er niet bewust van bent ga je ze eerst ontkennen, maar later ook herkennen. Als je dingen/ gedragingen van jezelf herkent, ga je je er aan storen en probeer je die dingen te veranderen en zo ontwikkelt de ziel. Je wordt je er ook bewust van hoe andere mensen functioneren. Het is een samenspel tussen mensen tot een groter geheel. Het is mooi om te weten dat je elke dag een nieuwe kans krijgt en dat het ook nooit ophoudt. Hoe bewuster je bent van je eigen zijn en dat van de ander, hoe mooier het leven eigenlijk wordt. In de hedendaagse maatschappij zijn we heel veel dingen uit het oog verloren, waardoor het leven schraler wordt en we van heel veel dingen het nut niet meer inzien. Als ik boodschappen doe of ergens ben, kijk ik vaak naar mensen en ontdek dan heel veel eenzaamheid. We zijn een ik-gericht volkje, terwijl heel veel mensen toch wel anders willen. Bij een tandarts bezoek tref je vaak een zwijgende wachtkamer, maar als je de stilte doorbreekt en je toont belangstelling voor de ander, kom je toch vaak tot leuke gesprekken.
Alles wat de Engelen ons tot dusver hebben geleerd/verteld heeft mijn leven verruimd. Ondanks dat ik mijn kop nog wel eens in de wind gooi. Voor geen goud zou ik dit meer willen missen en ik sta elke keer weer met verwondering te kijken wat er achter mensen schuilgaat en welke ontwikkelingen een ieder doormaakt. Zo is het leven het waard om geleefd te worden. Heel veel geloven benauwen mensen in hun denken en doen, en ik geloof niet dat dat een positieve uitwerking heeft op de mensen en ook niet dat God dit met zijn kerk voor ogen had. Mensen kijk kritisch naar alles om je heen en kom tot besef wat goed of slecht is, in een ieder zit het vermogen om te toetsen. De Engelen hebben mijn ogen geopend, dat God met zijn Schepping heel veel liefde naar de mensen toedraagt. Kijk alleen al naar het feit, dat Hij heel geduldig is en je nooit laat vallen. Er is geen eeuwige verdoemenis, maar door leven na leven een eeuwig doorgaan. We hebben allemaal een eigen stuk dat we moeten doorleven op aarde en met dat besef krijg je begrip voor de medemens. Dat is wat anders dan de haat en nijd die we tegenwoordig tentoonspreiden. Als we ons dat bewust worden kan onze samenleving ook heel anders gaan functioneren.
Euryze
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.