Voor ik bij de Engelen kwam, was ik op zoek naar de zin van het bestaan: wie is God? Waarom is er zoveel ellende, honger, onderdrukking en oorlog in de wereld? Hoe kom ik in contact met God?
Ik ben katholiek opgevoed, dus ik wist van het bestaan van God en van de Christus en de Apostelen door de Bijbelverhalen die ik op zondag in de kerk hoorde. Ik ben door de kerk bang gemaakt voor de hel. In de eerste klas van de lagere school kregen wij een groen schriftje met op de eerste bladzijde een afbeelding van mensen die in grote vlammen stonden. En wij kinderen van 6 jaar oud moesten die plaatjes kleuren. Ik kleurde alleen met geel potlood omdat ik dacht dat de rode kleur nog heter was. Ik voelde me heel schuldig, het voelde alsof ik door dat kleuren de mensen in brand stak. Ik was heel bang weet ik nog. Ik vond later ook dat de kerkmensen niet zo met elkaar omgingen als ik in de Bijbelverhalen hoorde. Toen ik 20 was besloot ik niet meer naar de kerk te gaan. Omdat ik niet meer bang wilde zijn voor God. Maar een tijd lang was ik heel bang, omdat ik niet meer naar de kerk ging, ik leefde in doodzonde. Ik was al bang als ik ziek was, ik moest niet doodgaan.
Ik trouwde en kreeg een gezin, maar ik was vaak niet gelukkig, omdat ik nog steeds niet wist wat mijn zijn op aarde voor zin had. Ik ging naar de Hervormde kerk en had een tijdje contact met een paar Jehova vrouwen, maar ik vond er niet waar ik naar op zoek was. Tot vrienden van mij vertelden dat ze op bezoek waren geweest bij mevrouw de Vries in de Rijp. Mijn vriendin was ernstig ziek en ze vertelde dat ze een geweldig gesprek hadden gehad en dat de Engelen haar konden genezen. En dat is ook gebeurd. Ik geloofde altijd al in Engelen en ik was benieuwd. Toen ik hoorde dat er een open avond was, wilde ik daar graag naar toe. Het was een warme zomeravond en toch wel een beetje angstig ging ik de zaal in. Mevrouw de Vries stond voor de groep en vertelde dat er nu een Engel door haar sprak. En de eerste woorden die ik daar hoorde vergeet ik nooit meer. Dat was: “Er bestaat geen eeuwige verdoemenis”. Op dat moment was het alsof een hand die grote angst voor de hel zomaar wegpakte. Ik was zo geraakt dat dat als eerste gezegd werd. Met zo’n gezag, ik geloofde het, dit was echt een Engel die sprak, en ik voelde dat het goed was. Dit was de waarheid waar ik naar gezocht had. Verder vertelde de Engel dat er leven na leven is en dat je steeds een nieuw leven krijgt op aarde om te leren, ervaringen op te doen en je gevoel te ontwikkelen. Dat is het doel van de aarde: het is een leerschool om steeds tot meer liefde te komen. En God is liefde, Hij is als een vader voor alle mensen en Hij helpt je altijd, ook als je het niet merkt. Je hoort altijd bij de Schepping.
Na deze avond gingen mijn man en ik op gesprek bij Lhyza en dat was zo’n mooie ervaring. We kregen zoveel liefde en zoveel aandacht en de Engel vertelde dingen over mij die hij niet kon weten. Dat was voor mij ook zo’n duidelijk bewijs dat dit echt uit de hemel is. We gingen lezingen volgen, eerst maandelijks, maar later vaker, want ik wilde meer horen. De Engelen vertelden dat gevoel zo belangrijk is. Als je vanuit je hart praat, ben je eerlijk en duidelijk. En dat je je plek moet innemen, je dingen moet zeggen omdat jij ook een mening hebt. Vroeger had ik hevige rugpijn, waarmee ik vaak in bed lag. Ik dacht dat het erfelijk was, maar de Engelen legden uit dat ik niet bewust leefde en niet de dingen zei die ik moest zeggen. Dat ik daarom zo boos was dat ik heel heftig verkrampte en daardoor rugpijn kreeg. Dus ik kon er zelf iets aan doen. En dat is gelukt, ik heb al jaren geen rugpijn meer en kan alle werkzaamheden doen die ik toen niet kon.
De Engelen hebben een diep respect voor de Christus. Door hen is Hij dichterbij gekomen voor mij en weet ik dat de Christus nog altijd heel veel betekent voor de Aarde. Door alle kennis van de Engelen, door alle stimulans, door het weten van leven na leven, door mijn geloof in God, mijn eerbied voor de Schepping, door alles wat ik nu weet, is mijn geloof een zekerheid geworden die me heel gelukkig maakt. Ik weet nu dat de aarde er is om te ontplooien, dat er leven na leven is en dat elk mens een deeltje van God is waardoor iedereen bij de schepping hoort. Ik dank God dat ik dit mag weten, omdat het mijn leven zoveel rijker heeft gemaakt.
Ariëtta
Door hier te klikken gaat u naar het overzicht van persoonlijke verhalen.